داستان های ما

زمستان سرد

توسط اسفند 7, 1398 اسفند 25ام, 1398 بدون نظر

بخاطر سردی هوا پاهاش از سرما ورم کرده بود اما مجبور بود تا نیمه شب کار کنه. بدون شک تنها آرزویی که اون لحظه داشت می تونست نشستن کنار بخاری و یه لیوان چای داغ باشه. اما وقتی به خونه می رسید سرمای خونه با بیرون فرقی نداشت. چون بخاریی خونه نبود تا گرمش کنه. چشمش به ساعت دوخته میشد تا زودتر صبح بشه و درهای مدرسه باز بشه؛ تا بتونه بره کنار شوفاژ کمی بخوابه. شاید چند ساعت خواب پریسا کنار شوفاژ مدرسه تنها آرزو اون تو سرما زمستونِ.

دیدگاه خود را ثبت کنید